Politiek
Ik vind de politiek altijd erg interessant. Ik moet zeggen, ik ben er mee opgegroeid dat stemmen belangrijk is. En dat hebben wij als ouders door gegeven aan onze kinderen. De laatste paar keren heb ik een kruis door mijn stembiljet gezet. Het ongeldig gemaakt. Het is een klein statement naar de politiek dat ik het niks vindt. Ik begrijp nog steeds niet waarom de politiek steeds verder van het volk af komt te staan. De enige inbreng die we hebben is een stem en voor de rest wordt er niet naar ons geluisterd. We zitten weer op het niveau van voor de jaren ’70 van de vorige eeuw. Het nieuws hamert hier steeds op dat het zo is.
Autisme en het nieuws en politiek
Begrijp ik waarom autisten dit niet kunnen volgen? Ja!! Mijn dochter sluit zich soms af van al het nieuws en de politiek omdat het te heftig of te verwarrend is. Politici die dingen beloven en het niet waar kunnen maken, is voor iedereen ook vreemd, maar iemand met autisme kan het ronduit verwarrend vinden. Eerlijk gezegd kan ik me daar wel wat bij voorstellen. Het is voor ons soms niet meer te bevatten. Waar je hoopt op verbetering, verslechterd het en als je kijkt hoe de (ouderen) zorg uitgekleed is en hopelijk nu weer wat aangekleed wordt door het protest van menig bekend Nederlander. Gelukkig hebben zij de macht van de camera binnen hun bereik.
Mijn dochter heeft er al eens een gedicht over geschreven, het gaat als volgt:
Kijk je wel eens naar het journaal?
Daar wordt je toch niet vrolijk van?
Dat is iets waar ik dus stevig van baal
Elke dag niets anders dan,
Oorlog, criminelen of racisme
Moord en doodslag of terrorisme.
Zelden iets waarvan je vrolijk blijft,
omdat er zoveel wordt gestreden en gekijft.
Ik vind het daarom geen wonder
Zoveel mensen depressief en somber.
Dat geeft toch uiteindelijk weer gedonder
Die komen dan in het journaal
En dan hebben we weer zo’n triest verhaal!
Mariska Vredegoor
Wat klein is, is toch groot
En de cirkel is rond als je dit gedicht leest. Prachtig verwoord, vind ik zelf. Voor iemand met autisme kan zelfs het kleinste akkefietje al groot wereldnieuws zijn. Het nieuws over de pgb’s en hoe dat allemaal zou gaan verlopen toen het naar de gemeente werd overgezet, dat gaf haar al grote stress. Doodeenvoudig omdat ze niet wist wat er ging gebeuren. Best triest eigenlijk, waar wij er ons hooguit druk over maken, heeft zij het op dat moment erg moeilijk. Bij autisme draait het vooral om plannen, zodat je van te voren weet wat er gaat gebeuren.
Zorg
Omtrent de pgb’s moet er nog heel wat gebeuren. De ene gemeente gaat er prima mee om en luistert naar de betreffende persoon wat die nodig heeft en de andere gemeente maakt een grove schatting en gaat zo idioot om met het hele gebeuren dat je je af begint te vragen wat ze met het overschot van het pgb geld gaan doen. De politiek staat dus ver van de burger. Op papier staan bezuinigingen altijd heel mooi en het menselijke laten we er voor het gemak maar even buiten.
Zekerheid voor de belangrijkste politicus
Een politicus is iemand die probeert zijn/ haar toekomst veilig te stellen. Flink wat wetten er door stampen die in zijn of haar voordeel zijn zodat als ze politicus-af zijn, ze in ieder geval bij hun volgende werkgever een goede plek hebben. Daarbij denken we maar even voor het gemak niet aan het volk. De politicus-af is in ieder geval safe van een goede baan. Zou de ww niet wat zijn voor een gewezen politicus?
