Maandagavond rond 20.00 uur, de telefoon gaat.
“Hallo met David van de Kreeke”
“Hoi David, hoe gaat het sinds eergisteren?”
Het telefoongesprek loopt via een vast ritueel. Allereerst vragen we aan elkaar hoe het gaat, meestal wel goed dus. Daarna volgt “Wat heb je gegeten?” Ook dat levert 9 van de 10 keer geen problemen op, behalve als er volgens David “liflafjes” op het menu staan. Dan volgen er nog wat algemeenheden alsof er een aanloopje moet worden genomen om tot de kern van het gesprek te komen. De kern van het gesprek is de afgelopen weken voornamelijk het gedonder met Erdogan. Niet omdat mijn broer zich ook maar iets aantrekt van politiek, nee dit heeft een geheel andere reden!
Een diplomatieke rel die gevolgen heeft
Sinds een jaar of 25 gaat met mijn broer op vakantie met stichting Buitenhof. Deze stichting biedt vakantiereizen aan voor mensen met een beperking. Vrijwel altijd tot grote tevredenheid van mijn broer en zijn immer trouwe metgezel Rob. Beide heren zijn fervente zonaanbidders en zoeken dus ook altijd een bestemming uit waar die zon ruimschoots aanwezig is. Spanje, Griekenland, Turkije of de Canarische eilanden zijn dan ook favoriet. Daarnaast hebben beide heren nog een voorwaarde, de vakantie moet 15 dagen duren. Dus geen 8 of 10, nee 15 dagen! Normaliter is dat geen probleem, er is altijd wel een 15 daagse vakantie te vinden in het ruime aanbod. Al een aantal keren was die bestemming Turkije. Je voelt hem al aankomen natuurlijk. Ook dit jaar is in januari de keuze weer gevallen op het land van Erdogan. Op het moment dat de vakantie geboekt werd was er nog niks aan de hand maar nu wel!
Kun jij even bellen naar Buitenhof?
“Euh….Mar, kun jij even naar Buitenhof bellen om te vragen of het wel veilig is in Turkije?”
Natuurlijk snap ik zijn ongerustheid wel, hij ziet zijn vakantie al naar de Filistijnen gaan. Maar het is moeilijk om hem duidelijk te maken dat Buitenhof hier niets over kan zeggen. Het is nog geen augustus en er kan nog veel gebeuren in de tussentijd. Helaas neemt hij daar geen genoegen mee dus wordt zijn begeleidster voor het karretje gespannen. Het antwoord van Buitenhof is precies wat ik al verwachtte. Ze houden een flinke slag om de arm. Davids reactie is veelzeggend; “Ik sta er weer helemaal alleen voor!” Â Ja, dat krijg je met zo’n naam natuurlijk! Ondanks zijn honderdachtennegentig centimeters voelt hij zich klein en machteloos tegenover “Goliath” Erdogan. Die kan het zomaar even flink voor hem verzieken.
Nog vijf maanden te gaan
Ik zie de bui al hangen, elke keer als mijn broer belt zal ik de dezelfde vragen moeten beantwoorden. Krijg ik hetzelfde verzoek om toch alsjeblieft maar weer even met Buitenhof te bellen. Hij neemt gewoon geen genoegen met de eventuele oplossing om zijn vakantie om te boeken naar een andere bestemming. Nee, hij heeft gekozen voor Turkije en dan gaat ie ook naar Turkije! Al moet ie Erdogan hoogst persoonlijk uitschakelen met zijn slinger! Ik zeg; Ga ervoor!! Zijn we meteen van die zevenzeikerd af!
